Hiszpania i Blue Butterfly

Jeden z motyli zapragnął się z nami zaprzyjaźnić. Wylądował z gracją na moim ramieniu i rozwinął swoją trąbkę. Nie mam pojęcia co mu tak smakowało na mojej skórze, ale bezwstydnie się w niej rozsmakował i skończyć nie chciał. Obfotografowałam go korzystając z okazji, trzymając nieco ciężki aparat drugą ręką. Chciałyśmy ruszyć dalej, a tu niestety, motylek nie zamierzał sobie odpuścić naszego towarzystwa. Próby machania rękami nic nie dały. Motylek, nie taki mały, wczepił się w rękaw łapeczkami i nic sobie z tego nie  robił. Na chwilkę postanowił zapoznać się z Ines, po czym szybciutko wrócił do mnie. Skłoniłam go delikatnie do przejścia na gałązkę i szybko w nogi. W końcu nie będę kradła takiego motyla - był to bowiem jeden z TYCH niebieskich motyli, czego ta pierwszy rzut oka widać nie było. Jednak idąc do wyjścia odwracam się, a ty motylek na złamanie karku leci za mnę i już wczepia się ponownie w moją koszulę. Zabawa trwała chwilę, ale blue butterfly w końcu sobie zrezygnował.

Był to Morpho Peleides (w moim atlasie jest jeszcze trzy inne rodzaje morpho, czyli blue butterfly). Jest przepiękny, a jego niebieskie skrzydła nabierają odcieni od blado błękitnego do intensywnie szafirowego. Ale nie jest to sprawka pigmentu jak u innych motyli. Posiadają one łuski, które są przezroczyste - barwa powstaje w skutek interferencji fal świetlnych, które zostały wcześniej rozproszone przez warstwowe mikrostruktury wewnątrz i na powierzchni tych łusek. Skrzydła mienią się w świetle i nabierają innego odcienia niebieskiego koloru w zależności od padania światła. Łuseczki te odbijają około 70% światła niebieskiego a tylko 3% czerwonego. Stąd te przepiękna barwa skrzydeł, swoją drogą dochodzących do 20 cm.



Tu widać zaledwie skrawek niebieskości. Pozostałe płyteczki są przeźroczyste, nie widzimy odbitego światła.


Motylek bezwstydnie mnie wylizujący.








Bardzo owłosiony motylek.










Serdecznie polecam również film Blue Butterfly, historię na faktach. dziesięcioletni chłopiec chory na raka, bardzo pragnie złapać Blue Morpho. Matka przekonuje sławnego entymologa do wyprawy, by spełnić marzenie umierającego dziecka.



My niestety zapomniałyśmy podczas pobytu w mnotylarni o marzeniach spełnianych przez te błękitne cuda. Ale mam nadzieję, że uchwycone w moje kadry, spełnią lub choć przyczynią się do realizacji Waszych marzeń :)

A jako bonus do sobotniego wieczoru - jeszcze jeden motylek.



Espinha de peixe

El catalejo



La misma tarde/noche que me dio las fotos del Templo de Debod, mientras la luz se escapaba, Gonzalo se puso a jugar a los piratas; se encaramó al telescopio del vigía y empezó a espiar lo que pasaba en Palacio y en la Catedral de la Almudena, por si había algo que mereciera la pena saquear...

La foto está sacada con ISO 800 y a 1/15 de velocidad, a pulso y con el zoom... en fin un desastre que me apetecía compartir con vosotros.

Hiszpania i Park Nauki, czyli to co tygryski lubią najbardziej cz.2

Tym razem natura jak najbardziej żywa - jednak nie mniej atrakcyjna. Czyli ciąg dalszy Praque de las Ciencias.  Parę migawek z pokazów ptaków drapieżnych, zrobione w locie (naszym locie przez ten park), w temperaturze - bo ja wiem, tak ze 100C w słońcu. Część kolejna, która była w naszym programie obowiązkowo to szklarnia pełna motyli - hodowla, farma motyli, motylarnia, motyla noga... ;) Część, bowiem jeden z motyli zasłużył sobie na szczególne wyróżnienie ;) O tym jutro.